سلام،
من عا لی پو ر هستم

نامم شهیار عالی‌پور است؛ متولد چهارم آبان یکهزار و سیصد و پنجاه و پنج از محله نمره یک مسجد سلیمان. نامی که «شهیار» در معنای خود، یادآور نجابت، بزرگی و آرامش است و «عالی‌پور» ریشه در تعالی و بلندنگری دارد. شاید همین معناها، بی‌آنکه بدانم، مسیر زندگی‌ام را به سوی دنیای هنر و واژه‌ها هدایت کرده‌اند.

لیسانس ادبیات دارم و فعالیت های هنری خودم رو در رادیو بین المللی هانی آغاز و ادامه دادم و عضو نویسندگان و گویندگان رادیو های مجازی هستم.

من باور دارم که هنر، زبان لطیف روح انسان است؛ زبانی که می‌تواند احساسات را بی‌واسطه به قلب‌ها برساند و جهان را اندکی زیباتر و مهربان‌تر کند. از همین رو، سال‌هاست که در سه قلمرو دوست‌داشتنیِ نویسندگی، گویندگی و خوشنویسی، عشق و اشتیاق خود را جست‌وجو می‌کنم.

در دنیای واژه‌ها می‌نویسم تا اندیشه‌ها و احساسات رنگی تازه بگیرند؛ با صدا، به کلمات جان می‌بخشم تا شنیده شوند و اثر بگذارند؛ و با خط، زیبایی و آرامش را بر صفحه جاری می‌کنم، چرا که خوشنویسی را موسیقی خاموش روح می‌دانم.

برای من، هنر تنها یک حرفه نیست؛ راهی است برای ساختن حس‌های خوب، برای بخشیدن آرامش، امید و زیبایی به خود و اطرافیانم. هر اثر، هر واژه، هر صدا و هر خط، تلاشی است برای خلق لحظه‌ای دلنشین و ماندگار در قلب انسان‌ها.

من همچنان با عشق می‌آموزم، می‌آفرینم و باور دارم که زیباترین آثار، آن‌هایی هستند که از دل برمی‌آیند و بر دل می‌نشینند. چهارم